2011 Formula 1™ sezonu Pirelli’yle hafızalara kazındı.

Efsanevi P Zero™ Formula 1 lastiği 20 yıl aradan sonra yeniden tek kişilik F1™ araçlarına döndü. Pirelli 2011’den başlayıp 3 yıl boyunca yeniden resmi olarak F1™’in tek lastik tedarikçisi oldu.

Bu üç yıllık anlaşmayı iki amaç için yaptık: Dünyanın en önemli gösterilerinden biri olan F1™’e heyecan katmak ve GP2 ve GP3 lastikleri ile genç yarış pilotlarının kariyerlerine destek olmak.

Formula 1™ bize Pirelli’nin başarısının kaynağı olan yüksek teknoloji ve üstün lastik bilgisini ortaya koyma ve kanıtlama fırsatı verdi. İzmit-Türkiye’deki motorspor fabrikamız üst düzey teknoloji ile üretim yapmakta, ancak her zamanki gibi, başarımızın kaynağı ve bu şirketi özel kılan, özverili Pirelli çalışanlarıdır. Bu özveri ile 100 yılı aşkın süredir motorspor dünyasına destek veren Pirelli, tüm dünyada takdir gören Yüksek Performans lastikleri ile tanınıyor.

12 Haziran 1913'te doğan Fransız pilot Georges Boillot, 5.6 litrelik Peugeot ile Amiens Picardie Pist'inde Fransa Otomobil Grand Prix'sini kazandı. İkinciliği ise yine Peugeot kullanan Jules Goux aldı. İki pilot da Pirelli lastikleriyle yarıştı.

Aslında Formula 1™ öncesinde, Pirelli zaten birkaç yıldır otomobil üreticilerine yarış lastiği sağlıyordu. Ancak Boillot'un başarısı uluslararası bir Grand Prix'de Pirelli için ilk zaferdi.

Direktör Piero Pirelli "bütün şirket çalışanlarının, özellikle de departman 4'teki müdür ve çalışanların, yeni ve daha büyük başarılar için umut ve bir söz vadeden bu ilk önemli yurtdışı zaferinden gurur duyduklarından" emin olduğunu ifade etti.

1921 yılında Ballot 3L kullanan pilot Jules Goux'un İtalya Grand Prix'sini kazanmasıyla başlayan başarılar daha sonra da devam etti, ve 1922 yılında Strasburg'da Fiat 804 kullanan pilot Felice Nazzaro Fransa Grand Prix'sini kazandı.

1922 yılının Eylül ayında İtalya Otomobil Klübü'nün Grand Prix'siyle birlikte Monza'da yarış kursları resmi olarak açıldı. Her ikisi de doğal olarak Pirelli lastikleri takılmış 6-silindir Fiat 804lerle yarışan pilotlardan Pietro Bordino, Felice Nazzaro'yu mağlup etti.

Bu Fiat-Pirelli ortaklığının altın çağıydı; ancak "Targa Florio" ve "Mille Miglia" gibi motor yarışlarının klasiği haline gelmiş yarışlarda yer alarak tarihi Itala ve Amerikan şirketi Miller gibi diğer üreticilerle de çalıştık.

17 Ağustos 1924'te "Domenica del Corriere" kapağını "İtalyan otomobil üretiminin zaferine" ayırdı: bu zafer Fransa, Lyon'daki pistte Milanlı bir pilot olan Giuseppe Campari'ye gitti.

Beltrame'in çiziminde, Campari kauçuk ve güvenilirliği geliştiren dokunmamış kord karkasla "kord" teknolojisini uzun süredir kullanan Pirelli lastikleriyle birlikte, Alfa Romeo 10 numaranın direksiyonunun arkasında.

Quadrifoglio etiketi ve klasik P2 ve P Lunga'nın kombinasyonu otuz yıldan fazla sürecek zaferler dizisinin bir başlangıcı oldu.

Giuseppe Campari, Antonio Ascari, ve Gastone Brilli Peri, 20'li yıllar boyunca Fransa, İtalya ve Belçika'daki pistlerde yarışarak Alfa Romeo-Pirelli ortaklığında isim yapan pilotlardı.
1925'te, Brilli Peri Monza'daki İtalya Grand Prix'sini kazandı ve ilk Grand Prix Dünya Şampiyonluğu'nu ele geçirdi.

Ferrari Ekibi tarafından yönetilen Pirelli-Alfa Yarış Takımı, 30'lu yıllar boyunca sadece pistlerde değil, aynı zamanda klasik yol yarışlarında da zaferler kazanmaya devam etti.

Mille Miglia doğdu ve 1930'da Campari tarafından kullanılan Alfa 6C 1750 Bugatti'nin tarihsel egemenliğini yenmeyi başardı. Varzi , Nuvolari, Brivio, ve Taruffi ile başlayarak, Pirelli Stella Bianca "zaferin lastiği" adını kazandı.

Motor yarışlarına bağlılığı sayesinde Stella Bianca'nın sırt yapısı önemli ölçüde evrim geçirmeye başladı. 1932'de "supersport" versiyonu yarış arabaları için zaten bulunmaktaydı. Bunu pistte kullanım için tasarlanmış "Pescara" sırt modeli takip etti.

1933'de Giuseppe Campari, Pirelli ile uzun bir geçmişe sahip olan başka bir modeli kullandı ve Maserati 8C ile Fransa Grand Prix'sini kazandı.

30'ların sonuna doğru Alfa 8C'nin hakimiyeti hala ortadaydı. 1937 ve tekrar 1938 yılında Pirelli lastikleriyle donatılmış Quadrifoglio otomobilleri Mille Miglia'yı kazandı.

Trident yine kazandı ve bu kez Villoresi ile 1939'da Güney Afrika Grand Prix'siydi. 1946'da tekrar Fransa'da ve 1948'de yanında Giuseppe Farina ile birlikte Villoresi tekrar başarılı oldu.

Kasım 1948'de Pirelli Dergisi'nin ilk sayısının kapağı Tazio Nuvolari tarafından resmedildi. 30'larda, Mantua'lı bir adamın da yardımıyla, Alfa Romeo ve Pirelli Formula 1™ tarihinin önemli bir bölümünü oluşturdu (bu zamana kadar henüz bilinmeyen). "Her çağ kendi münzevilerine ve dinlerine sahiptir.

Bana öyle geliyor ki; Nuvolari hızın münzevisi..." Orio Vergani dergi için yazdığı "Nuvolari'nin Hayatı" adlı yazısında bunu bu şekilde ifade eder.

Ve aynı 1948 Kasım sayısında, savaştan sonra Monza pistinin yeniden açılışına adanmış "Monza pisti ve hız problemleri" yazısında Pirelli Dergisi otomobil imalat sanayisinin olağanüstü yeniden yapılanma yıllarına ilk adımını attı.

Formula 1™ resmi olarak kuruldu ve kullanılan otomobil hala Jean-Pierre Wimille'in kullandığı, Pirelli lastikleriyle Alfa Rome 158'di.

1952'de Alfa Romeo yerini yükselen yıldız Maserati'ye bırakarak yarıştan çıktı. Takılan Pirelli lastikleriyle, Trident'ten gelen otomobiller Arjantin'li Juan Manuel Fangio ile en büyük başarılarına imza attılar: Fangio, Maserati 250F'i zafere doğru sürerek hem 1954'te hem de 1957'de Dünya Şampiyonası'nı kazandı.

Sonraki zafer, Milan üretici yarıştan çekildikten sonra Pirelli'nin "depoda kalanları" kullanmasıyla elde edildi.

Yeni bir yıldız parlamaya başlıyordu: Ferrari. Kurucusu Enzo, ünlü Alfa-Pirelli takımı için kullanmıştı ve 1949'da tekrar başarıyla sonuçlanan yarışta Alberto Ascari'nin kullandığı Ferrari 125'in pistlere taşıdığı lastikler Milan üreticiden geldi.

Ascari-Ferrari-Pirelli 1952 ve 1953'te kazanılabilecek herşeyi kazanan yeni muhteşem üçlüydü. Pirelli Dergisi'nin Ekim 1953 basımının arka kapağı içinde, Dünya Şampiyonu yeni "zaferin lastiği", Pirelli Stelvio'nun adını koydu.

1956 Aralık ayında bir duyuruyla bu dönem sona erdi: "...motor ve motosiklet yarışlarına uzun ve yoğun bir katılımdan sonra, Pirelli yarış lastikleri üretimini durdurmaya karar verdi."

Teknolojik çabalar yeni devrim niteliğinde bir lastiğe aktarıldı: Cinturato.

1981 yılında Candy'nin sponsoru olduğu ve Brian Henton ile Derek Warwick tarafından kullanılan Toleman-Hart TG 181 ile Pirelli, Formula 1™'e geri döndü.

Pirelli'de Piero Sierra Ürün Direktörü'ydü. "Birçok dayanıklılık ve ralli yarışmalarından sonra, Formula 1™ yeni spor planlarımızın doğal bir evrimi olarak görülebilir [...]"

Toleman F1™'e takılan Pirelli P7'ler asimetrik sırt profiliyle radyal tipte lastikler. Bu şu anlama geliyor, iç omuz dış omuzdan daha fazla yuvarlatılmış.
Radyal yarış lastiklerinin gerektirdiği negatif kavise karşılık olduğundan dolayı bu çözüm aracın idare edilebilirliğini arttırıyor ve asfalttaki lastik tutuşunu güçlendiriyor.

Aynı yılın Temmuz ayında Toleman'a ek olarak, diğer takımlar eklendi: Riccardo Patrese ile Arrows-Beta ve Siegfried Stohr (daha sonra Jacques Villeneuve), ve Monza'daki Grand Prix'de, Rosberg ve Serra ile Fittipaldi.

Derek Warwick ve Teo Fabi'ye emanet edilen iki araçla birlikte Toleman-Candy ile ortaklık 1982 sezonunda devam etti.
Pilotlar Henton ve Baldi olmak üzere Arrows-Beta ile işbirliği de devam etti. Ayrıca, diğer takımlar eklendi: Osella (Jarier ve Paletti), Fittipaldi (Serra), ve March (Mass ve Boesel).

Kasım 1982'de, Pirelli'nin Warwick ve Giacomelli ile Toleman-Candy'yi olduğu kadar 1983 sezonunda De Angelis ve Mansell'in kullandığı Lotus JPS'e de lastik sağlayacağı açıklandı.

1984 sezonu boyunca, Pirelli Toleman takımına lastik tedarik etmeye devam etti.
Pirelli teknisyenlerinin de bildirdiği gibi artık İngiliz otomobili kullanmak "çok genç yaşına rağmen otomobil ve lastiklerin davranışı hakkında bize birçok yararlı bilgi veren mükemmel bir test pilotu" anlamına geliyordu.
Bu çok genç test pilotu Ayrton Senna'ydı.

Ekim 1984'de, Bernie Ecclestone şu açıklamayı yaptı: "...Hangi lastik üreticisi Brabham-BMW ile birlikte (1985 sezonundan itibaren) Formula 1™ lastiklerini geliştirmek ve sağlamak için çalışacak sorusunun cevabına dayanarak Pirelli ile üç yıllık bir antlaşmaya vardık.

1983 ve1984 sezonu boyunca Pirelli'nin ilerleyişini ilgiyle takip ettik, ve eminiz ki mücadeleci bir takımla birleştiğinde Pirelli katıldığı diğer yarış kategorilerinin tümünde ulaştığı aynı başarılı sonuçları alacak

1985 sezonu, Piquet'in Le Castellet'te Fransa Grand Prix'sini kazandığına tanık oldu.

Toleman (Benetton oldu) ve Fabi ile ortaklık devam etti. De Cesaris ve Laffite ile Ligier ve Ghinzani ile Osella eklendi.

1986 sezonunda da Brabham (De Angelis ve direksiyon arkasında Patrese ile birlikte), Benetton (Fabi ve Berger), Ligier (Laffite ve Arnoux), Osella (Capelli), ve Minardi (De Cesaris ve Ghinzani) ile ortaklık devam etti. Berger Mesika'daki Grand Prix'yi kazandı.

Fakat, 1986 sezonunun sonunda Pirelli, Formula 1™'den çekildiğini duyurdu.

1989 yarış sezonunda Pirelli Formula 1™ yarış pistlerinin gerisinde kaldı. Takımlar Brabham (Modena), Minardi (Martini), Dallara (De Cesaris), ve Zakspeed idi.

Bir yıllık deneylerin sonunda, 1990 yılı Tyrrel ve Alesi ile ortaklığa tanık oldu.

Benetton ve Pirelli tekrar birlikte. 6 yıldan sonra tekrar Pirelli ile geri dönen Nelson Piquet şu yorumu yaptı, "Sezon boyunca ortaklık vadesi gelene kadar devam etti.
Pirelli lastiklerinin otomobile sağladığı, aksi takdirde özellikle bazı pistlerde rekabetçi olamayacağımız, avantajları farkettiğimizde, bu durum bizi Benetton takımının pilotları ve teknik yöneticilerin olarak gerçekten durup düşünmeye sevketti".

1991'de, ikinci pilot olarak Michael Schumacher'e sahip olan Benetton'dan başka Pirelli ayrıca Brabham, Scuderia Italia ve Tyrrell'e lastik tedarik etti.

Ve 2 Haziran'da, Piquet bu sefer Kanada'da başka bir Grand Prix'yi kazandı. Tyrrell-Honda'yı kullanan Stefano Modena ikini geldi.

Dario Calzavara, Yarış Faaliyetleri Yönetimi direktörüydü, "bu yeni başarı, lastiklerimizi geliştirmek için önemli bir unsur olarak motor yarışlarında yer almamızın doğru bir seçim olduğunu gösteriyor.

Çeşitli sektörler arasında bilgi ve becerinin sistematik değişimi, yarış pistlerinde inovatif çözümleri denememize olanak veriyor, zorlu koşullar altında, toplu pazar ürünlerimize aktarılabilen çözümler".