Sezon F1™w roku 2011 był szczególny dla Pirelli!
Legendarne opony P Zero™ Formula One powróciły do wyścigów F1™ po 20 latach. Pirelli oficjalnie powraca do F1™, jako wyłączny dostawca opon do Mistrzostw Świata na kolejne trzy lata, zaczynając od sezonu 2011.

Przystąpiliśmy do tej trzy letniej umowy z dwoma celami: uczynienia wyścigów bardziej ekscytującymi na najwyższym, światowym poziomie oraz pomocy młodym kierowcom w karierze, przez dostawy opon do GP2 i GP3.

F1™pozwala nam zaprezentować kwintesencjęosiągnięć technologicznych i nasze know-how, które od zawsze były esencją rozwoju naszej firmy. Choć nasza fabryka, zlokalizowana nieopodal Istambułu specjalizuje się w przełomowych technologiach produkcji, to jednak pracownicy Pirelli od zawsze stanowili nasz największy atut. Obecnie mija już 100 lat zaangażowania Pirelli w rywalizację na wyścigowych torach i trasach, a my jesteśmy producentem opon o wysokich osiągach, który wyznacza światowe trendy.

Erę zwycięstw Pirelli rozpoczął Georges Boillot, francuski kierowca, który 12 lipca 1913 roku wygrał Francuskie Mistrzostwa Grand Prix Automobile na torze Circuit de Picardie w Amiens, prowadząc 5.6 litrowego Peugeota. Drugie miejsce zajął Jules Goux, także za kierownicą Peugeot. Obaj ścigali się na oponach Pirelli.

Już wcześniej opony Pirelli montowane na samochodach wyścigowych także innych marek, ale zwycięstwo Boillot`a było pierwszym międzynarodowym Grand Prix dla Pirelli, wspaniałym początkiem sportowej rywalizacji w czasach poprzedzających start Formula 1™.

Ówczesny Dyrektor Piero Pirelli podsumował zwycięstwo następującymi słowami: „wszyscy pracownicy firmy, kierownicy i robotnicy z Departamentu 4 będą dumni, słysząc wiadomość o pierwszym międzynarodowym zwycięstwie, które daje nadzieję i realną obietnicę naszych wspaniałych osiągnięć w przyszłości.”

Osiągnięcia nadeszły szybko, już w 1921 wraz ze zwycięstwem Jules Gaux prowadzącego Ballot 3L we Włoskim Grand Prix, a następnie we Francuskim Grand Prix w Strassburgu w 1922 za sprawą Felice Nazzaro, za kierownicą Fiata 804.

We wrześniu 1922 roku wyścig na torze Monza zainaugurował Mistrzostwa Grand Prix Włoskiego Automobil Klubu. Pietro Bordino pokonał Felice Nazzaro, a obaj prowadzili 6 cylindrowe Fiaty 804, oczywiście wyposażone w opony Pirelli.

To były złote lata partnerstwa Fiat-Pirelli, ale pracowaliśmy także z innymi producentami pojazdów, jak choćby z historyczną marką Itala czy amerykańskim Millerem, biorąc udział w wyścigach, które w przyszłości miały stać się klasyką samochodowej rywalizacji i współtworząc legendy, jak choćby "Targa Florio" czy "Mille Miglia".

17 sierpnia 1924, okładka "Domenica del Corriere” poświęcona została “triumfowi włoskiego przemysłu samochodowego”: zwycięstwo na torze w Lionie, we Francji wywalczył kierowca z Mediolanu - Giuseppe Campari.

Na rysunku Beltrama widzimy Campariego za kierownicą Alfa Romeo z numerem startowym 10, na oponach Pirelli, które już wtedy produkowane były z wykorzystaniem technologii “kordu” stalowego, który zapewniał większą odporność i pewność prowadzenia.

Połączenie charakterystycznego logo czterolistnej koniczyny z klasycznym wzornictwem wydłużonej litery P to początek wspaniałej historii zwycięstw, które trwać będą przez następne trzydzieści lat.

Giuseppe Campari, Antonio Ascari oraz Gastone Brilli Peri to nazwiska kierowców, którzy zapewnili zwycięstwa dla duetu Alfa Romeo i Pirelli przez całą dekadę lat dwudziestych, na torach we Francji, Włoszech i w Belgii.
W 1925 Brilli Beri wygrał Włoskie Mistrzostwa Grand Prix na torze Monza i zdobył pierwszy Tytuł Mistrza Świata.

Zespół wyścigowy Pirelli-Alfa, w latach trzydziestych prowadzony przez Zespół Ferrari, nadal zdobywał kolejne zwycięstwa, ale nie tylko na wyścigowych torach, także w rywalizacji w klasycznych wyścigach ulicznych.

Wówczas narodziła się legendarna Mille Miglia i w 1930 roku Alfa 6C 1750 prowadzona przez Campariego przezwyciężyła historyczną dominację Bugatti. To era Pirelli Stella Bianca - opony, która zapewniała zwycięstwa dla Varzi , Nuvolari, Brivio oraz Taruffi, nic dziwnego, że zyskała przydomek “opona zwycięstwa”.

Tak silne i intensywne zaangażowanie w wyścigową i rajdową rywalizację doprowadziło do diametralnej zmiany bieżnika opony Pirelli Stella Bianca. W 1932 roku “supersportowa” wersja dostępna w samochodach rajdowych, otrzymała także nowy wzór bieżnika “Pescara” – zaprojektowany specjalnie do jazdy na torach.

W 1933 Giuseppe Campari zwyciężył Francuskie Grand Prix prowadząc charakterystyczny pojazd -model 8C, także na oponach Pirelli i rozpoczął tym samym kolejną wspaniałą erę współpracy Pirelli - tym razem z marką Maserati.

Pod koniec lat trzydziestych nadal dominacja Alfy była niekwestionowana. Pojazdy z charakterystycznym logo czterolistnej koniczyny, wyposażone w opony Pirelli wygrały wyścigi Mille Miglia w roku 1937 i ponownie w 1938.

Znów wygrywał Trydent, tym razem w Grand Prix Południowej Afryki razem z Villoresim w 1939. Villoresi triumfował we Francji, w 1946 i ponownie w 1948 razem z Giuseppe Fariną w zespole.

Okłada pierwszego wydania Magazynu Pirelli, z listopada 1948 prezentowałaTazio Nuvolari. W latach trzydziestych, dzięki jego zasługom, zespół Alfa Romeo i Pirelli zapisał piękną kartę historii F1™ (która wówczas nie była jeszcze znana pod tą nazwą). “Każda epoka ma swoich kapłanów i swoją religię.”

Wydaje się, że Nuvolari jest kapłanem prędkości – napisał Orio Vergani w artykule “Życie Nuvolariego”, przygotowanym specjalnie dla magazynu.

I w tym samym wydaniu Magazynu, z listopada 1948 roku w artykule “Tor Monza i problem prędkości” poświęconym pierwszemu po wojnie otwarciu słynnego toru, Pirelli ponownie zaczyna uczestniczyć w rekonstrukcji i tworzeniu włoskiego przemysłu motoryzacyjnego.

Oficjalnie powstała F1™, a Alfa Romeo 158 na oponach Pirelli, prowadzona przez Jean-Pierre Wimille była nadal niepokonana.

Alfa Romeo odpadła z rywalizacji dopiero w 1952 roku, ustępując miejsca wschodzącej gwieździe – Maserati. Z zamontowanymi oponami Pirelli, samochody z Trydentu odnosiły największe sukcesy wraz z tak znakomitym argentyńskim kierowcą - Juan Manuel Fangio, który prowadząc Maserati 250F wywalczył tytuł Mistrza Świata w roku 1954 oraz 1957.

Zaczyna lśnić nowa gwiazda: Ferrari. Założyciel słynnej marki – Enzo prowadził wcześniej słynny zespół Alfa-Pirelli. To właśnie na oponach z Mediolanu, Ferrari 125 prowadzone przez Alberto Ascari odniosło zwycięstwo w 1949 roku.

Trio Ascari-Ferrari-Pirelli stało się nierozłączne i w latach 1952 i 1953 wygrało wszystko, co było do wygrania. Październikowe wydanie Magazynu Pirelli z 1953 roku namaszcza tytułem “opona zwycięstw” model Pirelli Stelvio.

W grudniu 1956 lapidarne ogłoszenie kończy wielką erę: “… po długim i intensywnym zaangażowaniu w wyścigi samochodowe i motocyklowe, Pirelli zadecydował o zakończeniu produkcji opon wyczynowych.”

Zdobycze technologiczne z produkcji opon wyczynowych zostały wykorzystane w nowej, rewolucyjnej gamie opon: Cinturato.

Pirelli powraca do F1™w 1981 roku na bolidzie Toleman-Hart TG 181, sponsorowanym przez Candy, a prowadzonym przez Briana Hentona i Dereka Warwicka.

Ówczesny Dyrektor ds. Opon Pirelli, Piero Sierra skomentował ten powrót następująco: „ Po wielu sukcesach odniesionych w wyścigach i rajdach, F1™ może być postrzegana, jako naturalna ewolucja w naszych sportowych planach […]”

Opony Pirelli P7, które będą montowane na bolidzie Toleman F1™ mają radialną konstrukcję i asymetryczny wzór bieżnika. Co więcej ich wewnętrzny bark jest bardziej zaokrąglony niż zewnętrzny. Rozwiązanie to zwiększa sterowność pojazdem i poprawia przyczepność opony na asfaltowych nawierzchniach, rekompensując negatywne wygięcie, które mają wszystkie radialne opony wyścigowe.

W lipcu tego roku kolejne zespoły zaczynająkorzystaćz opon Pirelli: Arrows-Beta z kierowcą Riccardo Patrese oraz słynnym Siegfried`em Stohr`em (zastąpionym później przez Jacques Villeneuve), a podczas Grand Prix na torze Monza, Fittipaldi z Rosberg`iem oraz Serra.

Partnerstwo Toleman-Candy trwało także w sezonie 1982, nadal z dwoma bolidami prowadzonymi przez Derek Warwick`a oraz Teo Fabi. Nadal trwała także współpraca z Arrows-Beta, razem z kierowcami: Hentonem i Baldim. Doszły także nowe zespoły: Osella (Jarier oraz Paletti), Fittipaldi (Serra) oraz March (Mass i Boesel).

W listopadzie 1982 roku ogłoszono, że w sezonie 1983, Pirelli wyposaży w opony bolidy Lotus JPS prowadzone przez De Angelis`a oraz Mansell`a, a także bolidy zespołu Toleman-Candy z Warwick`iem i Giacomellim za sterami.

Przez cały sezon w 1984 roku Pirelli kontynuuje dostawy opon dla teamu Toleman.
Teraz “mamy doskonałego kierowcę testowego, który mimo młodego wieku, dostarcza nam wielu, niezwykle cennych uwag, odnośnie zachowania bolidu i opon” – donosili technicy Pirelli.
Tym młodym kierowcą był Ayrton Senna.

W październiku 1984 Bernie Ecclestone ogłasza: “… zawarliśmy trzy-letni kontrakt z Pirelli, na mocy, którego producent opon będzie współpracować z zespołem Brabham-BMW, aby przygotować i dostarczać opony do F1™ (począwszy od sezonu 1985).

Śledziliśmy postępy Pirelli na przestrzeni sezonu 1983 i 1984 i jesteśmy przekonani, że przy współpracy z ambitnie walczącymi zespołami, Pirelli osiągnie wspaniałe rezultaty, tak jak kiedyś odnosił wspaniałe zwycięstwa we wszystkich wyścigowych kategoriach.”
W sezonie 1985 widzieliśmy Piqueta zwyciężającego na torze Le Castellet w Grand Prix Francji.

Nadal trwała współpraca z zespołem Toleman (teraz zmienił nazwę na Benetton) oraz Fabi oraz and Ligier z De Cesaris`em oraz Laffite, a dodatkowo z Osellą razem z Ghinzanim.

W sezonie 1986 nadal trwa partnerstwo z zespołem Brabham (z De Angelisem i Patresem za sterami), z zespołem Benetton (Fabi i Berger), Ligier (Laffite i Arnoux), Osella (Capelli) oraz z Minardi (De Cesaris i Ghinzani). Berger wygrał Grand Prix w Meksyku.

Pod koniec sezonu 1986 Pirelli ogłasza swojądecyzjęo wycofaniu sięz rywalizacji w F1™.

Sezon wyścigowy 1989 był świadkiem powrotu Pirelli na tory F1™. Zespoły rywalizujące o mistrzowski tytuł:Brabham (Modena), Minardi (Martini), Dallara (De Cesaris) oraz Zakspeed.

Po roku testów, w 1990 współpracę z Pirelli podjął zespółTyrrel i słynny Alesi, jako kierowca.

Benetton i Pirelli byli razem ponownie. Nelson Piquet, powracający do Pirelli po sześciu latach przerwy, skomentował współpracę następująco:”Nasza umowa będzie dojrzewać przez cały sezon.

Gdy zorientowaliśmy się, jaką przewagę dają opony Pirelli naszym bolidom, które dotychczas nie były zbyt konkurencyjne na wybranych torach, musieliśmy wszyscy – i kierowcy i dyrektorzy techniczni zespołu Benetton zatrzymać się i pomyśleć”.

W 1991, oprócz Benettona, który miał pewnego Michaela Schumachera, jako drugiego kierowcę, Pirelli dostarczał także opony zespołom Brabham, Scuderia Italia oraz Tyrrell.

2 Czerwca, Piquet wygrał kolejne Grand Prix, tym razem w Kanadzie. Stefano Modena, prowadząc Hondę z zespołu Tyrell przyjechał, jako drugi.

Dario Calzavara – Dyrektor ds. Aktywności Wyścigowej Pirelli : “te nowe sukcesy potwierdzają, że decyzja o udziale w rywalizacji wyścigowej była słuszna, a doświadczenia, które tutaj zdobywamy stanowią poważny atut w rozwoju naszej gamy opon na przyszłość.

Regularna wymiana doświadczeń i wiedzy w rozmaitych sektorach pozwala nam na eksperymentowanie z innowacyjnymi rozwiązaniami na wyścigowym torze, w ekstremalnych warunkach eksploatacji naszych opon, rozwiązaniami, które możemy przenieść do produkcji opon na rynek masowy”.