DE DRIE BEPALENDE MOMENTEN BIJ DE KEUZE VAN BANDEN VOOR EEN BEDRIJFSVOERTUIG
Ruw geschetst kan de klant een band kiezen op drie verschillende momenten. Die worden hierna besproken.

AANKOOP VAN EEN NIEUW VOERTUIG
Wanneer de klant een nieuw voertuig of een nieuwe aanhangwagen wil kopen, moet hij het product kiezen dat het best aan zijn behoeften beantwoordt. Zijn keuze zal gebaseerd zijn op het toekomstige gebruik van het voertuig. De aard van de ritten en het ladingtype zijn de twee variabelen die doorgaans het meest de uiteindelijke aankoop bepalen.
De O.E.-band (Original Equipment) wordt bepaald volgens de technische gegevens van het voertuig.
Onze technische ondersteuning is echter belangrijk. De fleetmanager moet er actief bij betrokken worden zodat de meest geschikte bandenmaten en loopvlakprofielen worden gekozen uit de mogelijkheden die door de constructeur worden opgegeven.

VERBETERING VAN DE PRESTATIES
Als de fleetmanager de prestaties van zijn voertuigen wenst te verbeteren, zal hij banden kiezen op basis van zijn ervaringen met de O.E.-banden of de banden die door de vorige eigenaar werden gemonteerd.
Wanneer de tijd is aangebroken om de banden te vervangen (wegens beschadiging of veranderingen in het gebruik van het voertuig), kan de fleetmanager het nodig vinden om de eigenschappen van het voertuig te verbeteren op het vlak van kilometerrendement, wendbaarheid en algemene prestaties.
De fleetmanager wil misschien ook de prestaties van zijn voertuig updaten (rekening houdend met de geldende wetgeving) door te profiteren van de technische evolutie van de producten die op de markt beschikbaar zijn.

VERVANGING VAN VERSLETEN BANDEN
Wanneer de banden op een voertuig het einde van hun nuttige levensduur bereiken, zal de fleetmanager zich tot een bandencentrale wenden om ze te vervangen. Als het de bedoeling is zijn voertuig voor dezelfde doeleinden te blijven gebruiken, zal hij normaal niet een andere maat of een ander type willen monteren.
Het is echter mogelijk dat de fleetmanager gehoord heeft over nieuwe producten die betere algemene prestaties leveren, en dat hij overweegt ze te kopen als alternatief voor zijn oude bandentype.
Een derde mogelijkheid om de fleetmanager bij zijn keuze te helpen, doet zich voor wanneer hij, met de winter in het vooruitzicht, zijn gewone banden moet vervangen door winterbanden.

Aan de buitenkant zien tubeless-banden er hetzelfde uit als traditionele banden met binnenband. Wat de constructie betreft, onderscheiden tubeless-banden zich door een speciale luchtdichte rubberlaag aan de binnenzijde, die voering wordt genoemd en de binnenband overbodig maakt, en door hielen met schuine basis waardoor ze gemakkelijk gemonteerd kunnen worden en een perfect luchtdichte afsluiting wordt verkregen.

VOORDELEN
Tubeless-banden bieden een aantal voordelen voor de gebruiker. Die kunnen als volgt worden samengevat:

VEILIGHEID
> Bij bandenpech loopt de band zeer langzaam, en alleen via het gat in de band, leeg, zodat het voertuig bestuurbaar blijft.
> Dankzij de verbeterde koeling van de remcomponenten zorgen ze voor een betrouwbare remwerking.

BESPARING
> Tubeless-banden gaan langer mee en raken minder snel beschadigd omdat ze minder onderhevig zijn aan oververhitting, dankzij hun lagere rolweerstand, hun verbeterde warmteafvoer (door het ontbreken van de binnenband en het velglint) en de grotere afstand tussen de remtrommels en de hiel (ander wielontwerp).
> Door het lagere totaalgewicht van band/wiel kan een zwaardere lading worden vervoerd.
> Gemakkelijke montage en demontage: de montage en demontage kunnen handmatig en zeer snel worden uitgevoerd door één persoon.
> Geen gevaar voor beschadiging van de binnenband tijdens de demontage van de band en voor latere problemen met de binnenband of het velglint.
> Lagere kostprijs van tubeless-velgen en -banden vergeleken met hun tegenhangers met binnenband.

COMFORT
Beter evenwicht. Door het ontbreken van een binnenband, een velglint en bewegende wielcomponenten is er minder gevaar voor trillingen ten gevolge van onrondheid of slecht uitgebalanceerde wielen.

ELGEN
De diepbedvelgen voor tubeless-banden zijn uit één stuk gemaakt, met schuine, onder een hoek van 15° geplaatste hielzittingen en verlaagde flenzen, in plaats van de complexe uit meerdere delen bestaande velgen voor banden met binnenband.

Door het toenemende aantal voertuigen met hoog vermogen is er een groeiende vraag naar high performance-banden die deze voertuigen een verhoogde stabiliteit, een uitstekende wegligging in bochten en bij het remmen, en een verbeterd weggedrag bezorgen. Al die voordelen kunnen bereikt worden door laagprofielbanden te monteren. Deze banden laten bovendien een lagere laadvloer toe die het laden en lossen vergemakkelijkt en het nuttig laadvolume vergroot, terwijl toch nog wordt voldaan aan de wettelijke voorschriften inzake afmetingen en laadvermogen. Op autobussen resulteren deze banden in een lagere instaphoogte, zodat de passagiers gemakkelijker kunnen in- en uitstappen. Ultralaagprofielbanden (/60, /70) bieden nog andere, bijkomende voordelen.

Veranderen van bandenmaat is een vrij complexe bewerking, die niet altijd mogelijk is. Vooreerst moeten de aanbevelingen van de constructeur en de lokale voorschriften worden nageleefd.
Hieronder sommen wij daarom een reeks overwegingen voor de fleetmanagers op die ons technisch en verkooppersoneel zullen helpen de klanten te adviseren over de compatibiliteit van bandenmaten.
Alvorens van bandenmaat te veranderen moeten de volgende punten met betrekking tot de band en het voertuig worden gecontroleerd:

BELASTINGSCAPACITEIT
De belastingscapaciteit van de vervangband mag niet lager zijn dan die van de originele band, of moet minstens verenigbaar zijn met de maximale belastingen waarvoor het betrokken voertuig gehomologeerd is.

SNELHEID
De snelheidscode van de vervangband moet overeenstemmen met de maximumsnelheid van het voertuig. In bepaalde landen is het voldoende de maximumsnelheid, opgelegd door de wetgever, na te leven.

BUITENDIAMETER VAN DE BAND
Ieder voertuig is ontworpen voor een bepaalde bandenmaat.
Om geen afbreuk te doen aan de prestaties van het voertuig mogen de bandenmaten hiervan slechts binnen beperkte grenzen afwijken.
De vergroting of verkleining van de banddiameter resulteert in een overeenkomstige verandering van de bandomtrek, die zowel de hoogte van het voertuig als de waarden van de snelheidsmeter en de tachograaf kan beïnvloeden. De toegestane afwijking is ± 5%.

VELGEN
Controleer of de nieuwe band op de bestaande velgen kan worden gemonteerd (raadpleeg het boekje "Technische gegevens"). Vervang de velgen indien dat niet het geval is.

AFMETINGEN
Het is belangrijk te controleren dat de band en het wiel het koetswerk of de mechanische componenten van het voertuig niet kunnen beschadigen bij maximale wieluitslag. Bovendien mag de band niet uitsteken of het voertuig breder maken dan wettelijk is toegestaan. Over het algemeen moeten de volgende minimale afstanden worden nageleefd:

> de verticale ruimte, dat is de afstand tussen de bovenzijde van de band en de wielkast, moet voor een volledig beladen voertuig 70/80 mm bedragen.

> de zijdelingse ruimte, dat is de afstand tussen de flanken van de band en het dichtstbijgelegen onderdeel van het voertuig, moet aan de volgende voorwaarden voldoen:

voor vaste componenten (veren, veerbevestigingen, remarmen) bedraagt de minimale afstand 15 mm.

voor bewegende componenten (koetswerk, spatlappen, spoorstangarmen) bedraagt hij 50 mm.

Voor de gestuurde wielen moet worden gecontroleerd of ze hun maximale uitslag kunnen bereiken.

> de ruimte tussen wiel en remtrommel.
Het wiel moet vrij kunnen draaien en mag de koeling van de remtrommel niet verhinderen.
De minimale afstand bedraagt minstens 15 mm.

> de afstand tussen dubbele wielen: hieronder verstaat men de afstand tussen de middelpunten van de twee wielen.
Deze informatie moet worden gecontroleerd in de technische tabellen in het boekje "Technische gegevens".

De afstand tussen de dubbele wielen moet zodanig zijn dat:

> de warmte kan worden afgevoerd

> tussen de banden geen voorwerpen vastgeklemd kunnen raken die mogelijk schade veroorzaken.

Dit deel bevat tabellen met de compatibele belastingen voor diverse bandenmaten (bij gegeven asbelastingen).
Onthoud dat bij elke verandering van bandenmaat alle geldende wetgeving en de homologatiegegevens van het betrokken voertuig moeten worden nageleefd.

DE COMPATIBILITEIT WORDT BEREKEND OP BASIS VAN DE BELASTINGSCAPACITEIT.
Het is belangrijk banden te kiezen die geschikt zijn voor de toepassing waarvoor ze zullen worden gebruikt.
Voor vervoer over lange afstanden worden laagprofielbanden (/80-serie) aangeraden, terwijl ultralaagprofielbanden (/70-, /60-serie) aangewezen zijn voor volumetransport.

In slechte weersomstandigheden moeten de banden in een overdekte ruimte worden gelost. Eventueel water in de banden moet onmiddellijk worden verwijderd. Het lossen mag niet gebeuren door de banden te laten vallen of met een andere methode die de kwaliteit of het uiterlijk van de banden zou kunnen schaden. Banden mogen niet worden verplaatst door de vork van een vorkheftruck door de opening in het midden van de band te schuiven, aangezien dit de hielzone kan beschadigen. Banden moeten worden opgeslagen in een zuivere, droge en verluchte ruimte, afgeschermd van rechtstreeks zonlicht of kunstlichtbronnen (de ruimte moet worden verlicht door middel van lampen met geringe ultraviolet- of infraroodstraling). Bij tijdelijke opslag in de open lucht moeten de banden worden afgedekt (bijv. met een waterdicht, ondoorschijnend materiaal) en beschermd tegen contact met water en vocht.

De opslagtemperatuur moet zeker minder dan 35°C en bij voorkeur minder dan 25°C bedragen. Vooral bij onvoldoende voorraadrotatie kan een temperatuur hoger dan 50°C versnelde beschadigingen tot gevolg hebben die nadelig zijn voor de levensduur van de band. Vermijd contact met verwarmingstoestellen en radiatoren. Zeer lage temperaturen in de opslagruimte zijn op zich niet schadelijk, maar kunnen de band stijf maken. In dat geval mag de band niet vervormd worden tijdens het verplaatsen of monteren. Als het de bedoeling is de banden onmiddellijk na het verlaten van de opslagruimte te gebruiken, moeten ze enkele uren bewaard worden in een ruimte waar de temperatuur ongeveer 20°C bedraagt.

Toestellen die ozon produceren, mogen niet in de opslagruimte worden binnengebracht. Ook verbrandingsgassen en -dampen die via fotochemische processen ozon kunnen produceren, moeten uit de ruimte worden geweerd. De opslagruimte noch de aanwezige uitrusting mogen sporen van oplosmiddelen, ontvlambare materialen, smeermiddelen, chemische producten, zuren, ontsmettingsmiddelen, rubberoplossingen enz. vertonen. Dergelijke stoffen kunnen niet alleen schadelijk zijn voor het uiterlijk, maar ook voor de eigenschappen van het product.

Banden mogen niet worden blootgesteld aan vervorming ten gevolge van spanning of samendrukking.

Opslag voor lange perioden

De beste methode om banden op te slaan is verticaal in rijen van één band hoog, op rekken die zich minimaal 10 cm boven de grond bevinden, met de flanken verticaal geplaatst zodat het profiel niet wordt vervormd (fig. 1). Het profiel van de banden mag niet worden vervormd door andere reksystemen of palletten in de buurt. Het aantal banden per rij mag niet van die aard zijn dat de flanken worden beschadigd. Banden voor landbouwtoepassingen die breder zijn dan 12,4" (315 mm), met uitzondering van tubeless-banden, moeten gestapeld worden. De banden moeten zo worden geplaatst dat de blokken op het loopvlak overeenstemmen (boven op elkaar, fig. 2). Dit om de vervorming van de flanken te beperken. Als algemene richtlijn mogen niet meer dan 5 banden op elkaar worden gestapeld.



Opslag voor een korte periode

Voor een periode van maximaal 4 weken mogen banden op elkaar worden gestapeld, bij voorkeur op een vast rek of op stapelbare palletten. De volgorde van de banden op de stapels moet wekelijks worden omgekeerd. Wanneer banden worden gestapeld, dient men in elk geval ervoor te zorgen dat geen banden uit het verband worden geplaatst om blijvende vervorming van de onderste banden te voorkomen. De stapel mag niet hoger zijn dan 1,2 m, en alle banden in de stapel moeten dezelfde afmetingen hebben.



De volgende banden mogen niet worden gestapeld:

• Motorfiets en scooter
• Graafmachines
• Tubeless-banden voor landbouwtoepassingen
• Banden voor landbouwtoepassingen met binnenband, indien breedte < 12,4"
• Diagonaalbanden voor landbouwtoepassingen met nylon karkas
 

Of de binnenbanden nu door de fabrikanten geleverd worden in afzonderlijke dozen, in grote dozen of gewikkeld in plasticfolie, het valt altijd te verkiezen ze in de originele verpakking te laten. Eventueel kunnen ze op de volgende manieren bewaard worden: licht opgeblazen in de buitenband, in niet-opgeblazen toestand gestapeld tot een maximumhoogte van 50 cm, op rekken met een gesloten bodem. In het laatste geval dient te worden vermeden dat het ventiel de binnenband beschadigt door het gewicht van de gestapelde binnenbanden. Zorg ervoor dat de binnenbanden niet verder komen dan de rand van het oppervlak waarop ze worden bewaard. Dat om scheuren te voorkomen. Het is niet raadzaam de binnenbanden op palletten met latten te bewaren, omdat de op de binnenbanden uitgeoefende druk niet uniform zal zijn. Hang binnenbanden niet op. Ventielen moeten in hun verpakking bewaard worden op een zuivere, goed verluchte en droge plaats.

Velglinten worden bij voorkeur samen met de binnenband in de band geplaatst. Als ze afzonderlijk worden bewaard, dient dit horizontaal te gebeuren, op een stapel op een rek, afgeschermd van stof, vet, vocht, ozon en rechtstreeks zonlicht. Om vervorming en uitrekking te voorkomen mogen zij op geen enkele manier worden opgehangen.

De opslagruimte moet zo worden ingericht dat continue voorraadrotatie mogelijk is en de opslagperiode van de banden dus tot een minimum beperkt blijft. De producten die het eerst aankomen, moeten het eerst vertrekken. First in, first out.

De voorbije jaren werden producten met deze markering op de markt gebracht.

Het gaat om banden specifiek voor aangedreven assen, en de pijl geeft de aanbevolen draairichting aan. Controleer bij de montage daarom of de band een dergelijke pijl heeft. Als dat het geval is, houd er dan rekening mee en volg de instructies van de fabrikant.

De ontwerpers hebben geprobeerd op die manier de prestaties te optimaliseren.

Door met een aanbevolen draairichting te werken kunnen de eigenschappen van de band op het vlak van bedrijfsstilte, tractie, slipweerstand en gelijkmatige slijtage worden verbeterd.

Als deze instructies niet worden gevolgd, "werkt" de band in niet-optimale omstandigheden. Dat kan de eerder genoemde eigenschappen van de band ongunstig beïnvloeden.

We moeten eerst zeggen dat er vele types van ventielen op de markt zijn, en elk type is ontworpen voor een specifiek gebruiksdoel.Het eerste dat u moet doen, is de categoriecode controleren, die normaal op de schacht of de basis van het ventiel staat aangegeven.

Als de code met V3 begint, is het ventiel speciaal bestemd voor gebruik op bedrijfsvoertuigen.
V1-ventielen zijn bestemd voor fietsen en motorfietsen. V2-ventielen voor personenauto's.In bijzondere gevallen worden echter ventielen van andere categorieën gebruikt (doorgaans als speciale bandenspanningen vereist zijn).

Voor zware bedrijfsvoertuigen zijn er ventielen met, ruw geschetst, 2 maximumdrukken (10,5 bar en 14 bar), afhankelijk van de afmetingen van de band, de velg en de ventielopening.

Het is belangrijk regelmatig te controleren of de ventielen correct functioneren.
De gemakkelijkste manier om dat te doen bestaat erin het uiteinde en de basis van het ventiel met zeep en water te bevochtigen.

Als luchtbellen worden gevormd, kan het nodig zijn het ventielmechanisme vast te zetten (met een speciaal gereedschap) of te controleren of het ventiel met het correcte koppel is vastgedraaid op de ring.

Als de luchtlekkage aanhoudt, is het raadzaam het ventiel te laten controleren door een specialist.

Om de bandenspanning correct te kunnen controleren bevelen wij het gebruik aan van speciale verlengstukken (voor de binnenbanden van dubbele wielen).

Voorts raden wij aan ventieldoppen aan te brengen om het ventielmechanisme tegen vuil en stof te beschermen.

De letters FRT (Free Rolling Tyre) zijn aangebracht op de meeste producten die speciaal voor aanhangwagens/opleggers bestemd zijn.
Wettelijk geeft de FRT-aanduiding aan dat de band niet mag worden gemonteerd op een aangedreven as en de gestuurde vooras van voertuigen, maar wel op alle assen van aanhangwagens/opleggers en op alle bijkomende assen van een voertuig.
Dit zijn zeer robuuste producten (normaal hebben ze een hogere belastingsindex dan gewone producten) die bestand zijn tegen de aanzienlijke belastingen eigen aan het gebruik van aanhangwagens, zoals afschuiving, zijwaartse druk en een zware lading.
Daarom werden eigenschappen die te maken hebben met rijprestaties, opgeofferd en geldt een lagere snelheidscode voor gebruik op aanhangwagens.
De montage van FRT-producten op aangedreven assen of gestuurde voorassen van een voertuig is daarom technisch af te raden en wettelijk verboden.

Er is een code die de "geboortedatum" van het product aangeeft. Wettelijk moet die op het onderste deel van de flank aangebracht zijn, d.w.z. het deel dat zich het dichtst bij de velg bevindt. Aan het eind van een reeks codes moet zich een code van vier cijfers bevinden (voor banden die na 2000 geproduceerd zijn). De eerste twee cijfers geven de productieweek aan, de laatste twee het jaar. Een band met de code 2009 werd dus gemaakt tijdens de 20e week van het jaar 2009.

Banden van aanhangwagens/opleggers moeten andere prestatiekenmerken hebben dan producten die op aangedreven assen gemonteerd worden. Banden worden vaak ontworpen op basis van hun afmetingen en toepassing. Het loopvlakprofiel heeft specifieke kenmerken en is ontworpen om de prestaties op het vlak van kilometerrendement, gelijkmatige slijtage, rolweerstand en remwerking te verbeteren. Waar voor aanhangwagens/opleggers het meest rekening mee moet worden gehouden, zijn de dwarskrachten die een aanzienlijke contactwrijving met de grond veroorzaken. De fabrikanten zijn daarom van oordeel dat een loopvlakprofiel dat over de hele omtrek van een band loopt, de meest aangewezen oplossing is om de beoogde prestatiedoelstellingen te bereiken. We moeten er rekening mee houden dat trekker+oplegger- of trekker+aanhangwagencombinaties ontworpen zijn voor gedistribueerd remmen, waarbij de getrokken eenheid iets eerder remt. Als een profiel in dwarsrichting werd gebruikt, dan zou de band bij het remmen op een ruw oppervlak (bijv. een mangat in de weg) teruggerukt worden, met scheuren van het loopvlak als mogelijk gevolg.

“REGROOVABLE” betekent dat de band speciaal ontworpen is om opgesneden te worden. Het opsnijden dient altijd te gebeuren door een specialist die het loopvlak van een gebruikte band herstelt door de profielgroeven met behulp van speciaal gereedschap opnieuw dieper te maken. De bandenfabrikanten geven instructies over de aanbevolen groefbreedte en de maximumdiepte tot waar het rubber mag worden verwijderd uit de bodem van de loopvlakgroeven. Alle banden die in aanmerking komen voor deze procedure, moeten worden gecontroleerd. Opsnijden wordt niet aanbevolen als het loopvlak tekenen van scheuren, insnijdingen of barsten vertoont. Als het loopvlak op een veilige manier wordt opgesneden, kan de gebruiker het kilometerrendement van de band verhogen. En vooral bij gebruik op de weg heeft het opsnijden geen gevolgen voor het mogelijke coveren van de band.

De in het loopvlak gesneden lamellen zijn zeer belangrijk om correcte bandprestaties te verkrijgen. Daarom gaat een groot deel van de tijd die Pirelli aan loopvlakprofielen besteedt, naar het onderzoek van deze lamellen. Lamellen vervullen op zijn minst 3 functies: 1) lamellen om een gelijkmatige bandslijtage te bevorderen, optimaliseren de contactzone van de band en zorgen voor een betere verdeling van de druk die op deze zone wordt uitgeoefend. Zij worden normaal aangebracht op plaatsen waar dat nodig is om de stijfheid van de blokken of ribben te verminderen. Omdat ze de lokale beweeglijkheid van het loopvlak bevorderen, helpen zij bovendien beter de uitgeoefende krachten te verminderen; 2) lamellen om op natte wegen de tractie te verbeteren, vormen bijkomende "randen" om de zijdelingse grip en/of de tractie/remeigenschappen van de band te verbeteren. Uiteraard moet het correcte evenwicht worden gevonden in het aantal lamellen. Dat is afhankelijk van het gebruiksdoel van de band en de fysieke en mechanische eigenschappen van het gebruikte loopvlakmengsel. In loopvlakprofielen voor on/off-toepassingen bijvoorbeeld moeten geen of zo weinig mogelijk lamellen worden gebruikt om te voorkomen dat de insnijdingsweerstand van de band vermindert. Lamellen zijn ook belangrijk in de regen omdat zij de waterlaag die op het asfalt wordt gevormd, "breken". Lamellen houden ook sneeuw vast door sneeuw-op-sneeuw-contact, wat het gevaar voor slippartijen kleiner maakt; 3) lamellen voor akoestische/esthetische doeleinden vormen een element dat de band in de ogen van de toekomstige gebruiker van andere producten onderscheidt door zijn prestaties en andere specifieke kenmerken. Maar het esthetische aspect is niet hun enige functie. Deze lamellen hebben recent aan belang gewonnen met de introductie van de regelgevingen inzake geluidsreductie. Lamellen worden namelijk ook gebruikt om de frequentie van door nieuwe banden voortgebrachte geluiden te wijzigen zodat minder geluiden worden geproduceerd die storend zijn voor het menselijk oor.

De huidige wetgeving maakt het mogelijk een onderscheid te maken tussen "standaardbanden" en "winterbanden" door middel van het M+S-opschrift (of ook MS, M&S, M/S of M-S), dat staat voor "mud and snow" (modder en sneeuw).De Europese reglementering heeft banden met het M+S-opschrift zelfs gelijkgesteld met kettingen. De beste bandenfabrikanten voor middelzware tot zware toepassingen beschikken inderdaad over specifieke producten voor voertuigen die dikwijls bij temperaturen onder -5°C en bij zware sneeuw rijden. Elke fabrikant heeft zijn eigen methode om de specifieke kenmerken van die producten aan te geven, maar vaak is een sneeuwvlok op de flank van de band aangebracht. Het loopvlakprofiel van een dergelijke speciale band is gemakkelijk herkenbaar omdat het is voorzien van een systeem van dicht bij elkaar geplaatste lamellen. De breedte van de band is dan weer afhankelijk van het gebruiksdoel (bijv. voor verse sneeuw, samengedrukte sneeuw, gemengde omstandigheden enz.).

Het is sterk af te raden een band, ontworpen voor gebruik met een binnenband, te monteren zonder een binnenband. Een dergelijke band heeft namelijk geen geschikt voeringmengsel of voldoende dikke voering om te voorkomen dat er lucht door deze laag en dus door het karkas van de band dringt, wat ernstige problemen kan veroorzaken. Er zijn echter banden met een velgdiameter van 20” of 24” die zonder binnenband kunnen worden gebruikt. Dergelijke producten zijn bestemd voor nichemarkten (bijv. legervoertuigen), en zijn speciaal ontworpen voor gebruik met run-flat-/bead lock-systemen die niet met een binnenband kunnen worden aangewend. Als u die systemen niet nodig hebt, is het normaal mogelijk de band met een binnenband te monteren (volgens de instructies van de fabrikant) in combinatie met een specifieke modulaire velg voorzien van een vast ventiel en een afdichting (rond of driehoekig).

De bandenspanning blijft niet constant in de loop van de tijd, maar is geneigd af te nemen als gevolg van een aantal factoren. De correcte bandenspanning is essentieel voor de veiligheid, de prestaties en de levensduur van de band. Een te lage bandenspanning leidt tot oververhitting en dus tot beschadiging van de band, een verminderde rijveiligheid en ongelijkmatige slijtage. Die factoren verkorten de levensduur van de band. Een te hoge spanning vermindert dan weer de prestaties als gevolg van de kleinere contactzone met de weg, is nadelig voor het rijcomfort en verkort de levensduur van de band. De spanning van de banden, inclusief die van het reservewiel, moet minimaal één keer per maand bij koude banden gecontroleerd en indien nodig gecorrigeerd worden.

De rijveiligheid, vooral dan bij slecht weer, is afhankelijk van een groot aantal factoren, waarvan de diepte van het loopvlakprofiel één van de belangrijkste is. De prestaties op nat wegdek nemen evenredig met de profieldiepte af. De profieldiepte mag nooit kleiner zijn dan de toepasselijke wettelijke limiet (bijv. 1,6 mm in Europa). Daarom zijn banden voorzien van een slijtagemerkteken (of TWI) dat aangeeft wanneer die limiet is bereikt. Om veiligheidsredenen bevelen wij echter aan banden te vervangen wanneer hun profieldiepte bijna tot 3 mm is afgenomen.

Ongelijkmatige bandenslijtage kan het gevolg zijn van één of meer mechanische of geometrische parameters van het voertuig die niet binnen de toleranties liggen (wieluitlijning, wielvlucht, versleten schokdempers, luchtlekkage, enz.) en/of van een verkeerde bandenspanning. Wanneer het verschijnsel zich eenmaal voordoet, is het moeilijk te corrigeren. De mate waarin de ongelijkmatige slijtage zich verderzet, kan echter afgeremd worden door het voertuig opnieuw in zijn optimale toestand te brengen. Er is ook een vorm van loopvlakslijtage die typisch is voor de aangedreven as (hoog vermogen/koppel of gebruik van een retardersysteem) en die zich voordoet bij een grote profieldiepte. In dat geval neemt het verschijnsel af naarmate het loopvlak slijt.

Natuurrubber is de basis van de gebruikte rubbermengsels. Er bestaan diverse types, maar alleen bepaalde types hebben de juiste fysieke en mechanische eigenschappen voor gebruik in banden. Het natuurrubber wordt dan "versterkt", hoofdzakelijk met carbon black. Afhankelijk van het aantal deeltjes en hun grootte (d.w.z. de korrelgrootte) kunnen verschillende eigenschappen worden bereikt. Bepaalde types van carbon black worden bijvoorbeeld gebruikt om het kilometerrendement van de banden te verhogen, terwijl andere hun belastbaarheid sterk verhogen. Daarom kunnen zo'n 15 verschillende rubbermengsels worden verwerkt in een band, afhankelijk van hun functie en de plaats waar ze gebruikt worden in de band. Het structurele gedeelte van een vrachtwagenband is vandaag gebaseerd op staalkoorden (met verschillende diameter) die het "frame" vormen waarop de rubbermengsels worden aangebracht. Staal kan meer dan 20% van het totaalgewicht van een vrachtwagenband uitmaken.

Dit opschrift is nu verouderd in Europa, en verwijst naar de oude normen voor "conventionele" bandkarkassen, die gebaseerd waren op verschillende, elkaar overlappende textiellagen. "PR" staat voor "ply rating" (aantal lagen), en is een indicator voor de belastingscapaciteit of de sterkte van de band, maar staat volledig los van het huidige systeem van belastingsindexen. In Latijns-Amerika en in Afrika, waar deze conventionele banden nog worden gebruikt, is dit opschrift verplicht, zelfs voor radiale staalgordelbanden (gewoonlijk komt het vlak na de belastingsindex). Daarom nemen bandenfabrikanten het doorgaans nog altijd op in hun bandopschriften. Zelfs wanneer de ply rating niet wordt aangegeven, kunt u hem nog altijd vinden door de DOT-code te controleren voor de Noord-Amerikaanse markt (als die er is). De code bevat een aanduiding voor de load range (LR, belastingsbereik), op een schaal van A tot N. Door middel van een omzettingstabel kan de load range worden omgerekend naar de ply rating. LR G stemt bijvoorbeeld overeen met 14 PR.

Het getal achter de E geeft het land aan waarin de homologatie van de band gebeurd is. E3 betekent bijv. gewoon dat de band gehomologeerd werd in Italië, maar een band kan net zo goed een andere landcode hebben. E4 is de code voor Nederland, E1 die voor Duitsland, enz.

Voor de nieuwste generatie bandenmaten, waarbij de nominale bandbreedte uitgedrukt wordt in millimeter, komt de hoogte-breedteverhouding normaal na de "/" (bijv. 315/80 R 22.5).
Het getal is een percentage en geeft de verhouding weer tussen de totale breedte van de opgepompte band en de hoogte van de flanken (de afstand van de basis van de hiel tot het hoogste punt van het loopvlak).

Voor bepaalde gestandaardiseerde maten, waarbij de bandbreedte nog in inch wordt uitgedrukt, staat de hoogte-breedteverhouding niet altijd duidelijk aangegeven.
In de maat 12 . 00 R 20 stemt het getal 12 overeen met de nominale bandbreedte, terwijl 00 de hoogte-breedteverhouding is. Die zou in dit geval 100 bedragen (voor radiaalbanden zou het nauwkeuriger zijn te stellen dat de verhouding dichter bij 98% ligt).

Een ander voorbeeld van een maataanduiding in inch is 13 R 22.5, waarbij de hoogte-breedteverhouding helemaal niet wordt vermeld.
In dergelijke gevallen wordt normaal aangenomen dat de hoogte-breedteverhouding 90% bedraagt, hoewel 85% uit technisch oogpunt een correctere waarde zou zijn.

In 6x4 verwijst het eerste cijfer naar het totale aantal wielnaven op een voertuig (d.w.z. de asuiteinden waarop de wielen worden gemonteerd), terwijl het tweede aangeeft hoeveel van die naven vermogen overbrengen.

Op die manier zijn AWD-voertuigen gemakkelijk herkenbaar als 4x4, 6x6, 8x8, 10x10 enz. In het geval van een 6x4 hebben we een voertuig met drie assen (en 6 naven), waarvan er slechts 2 (4 naven) worden aangedreven.

Met deze classificatie weet men niet of het gebruik van dubbele banden aangewezen is en hoeveel gestuurde assen het voertuig heeft.

In de natuur zijn er krachten die de beweging van een voertuig tegenwerken.
Eén hiervan is de neiging van een band om zich tegen het rollen te verzetten door te vervormen en energie te absorberen, die vervolgens wordt afgevoerd in de vorm van warmte.
De vervorming van de band wordt veroorzaakt door een aantal factoren, zoals: bandenspanning, belasting, type van structuur, afmetingen (diameter en loopvlakbreedte) en hoeveelheid en kenmerken van de gebruikte materialen (meer in het bijzonder de rubbermengsels).

Bij het ontwerp van een band worden al deze parameters geoptimaliseerd op basis van de vereiste prestaties, maar de eindgebruiker is verantwoordelijk voor de correcte spanning en belasting van de band.

"Rolweerstand" is een vaak gehoorde term wanneer over het brandstofverbruik wordt gesproken.
Voor een zwaar bedrijfsvoertuig dat tegen de hoogste wettelijk toegestane snelheid in een rechte lijn rijdt, kunnen de banden inderdaad tot een derde van het brandstofverbruik voor hun rekening nemen.